Beste Frederik

“Beste Frederik, Als wat je al doet opeens niet meer werkt, wat kan je dan doen?” Het was de wat vreemde aanhef van een e-mail die ik enkele dagen geleden in mijn mailbox ontving. Een mannelijke collega van me kreeg de mail ook, maar hij werd aangesproken als Heidi.

Het was een e-mail van Stichting Marketing. Ik werd uitgenodigd voor een seminarie van een of andere expertgroep. Het ging over de ‘Do’s & Don’ts rond B2B marketing in crisistijd’. Maar hij was dus niet voor mij, maar voor Frederik. En wat bij mijn collega toekwam, was dus voor ene Heidi bedoeld.

Hallo Stichting Marketing? ‘Er is inderdaad iets misgelopen met de adressenlijst zelf. Tijdens het ‘sort’ commando in Excel is de selectie niet correct ‘ge-expanded’’, zo las ik in het antwoord van de dame van Stichting Marketing. Al wilde ze me toch vooral geruststellen. ‘Dit is een éénmalig verschijnsel, met de database is er niets aan de hand. Je naamsgegevens zijn dus nog volledig correct voor toekomstige uitnodigingen.’

Echt gerustgesteld was ik niet. Want het betekende natuurlijk dat alle mensen die de mailing kregen, verkeerd waren aangesproken. Heidi dus ook. Net als Frederik. Net als ik, mijn collega en duizenden andere, niet? Maar op die vraag aan de dame heb ik geen antwoord meer gekregen.

Ach, lachen met een marketing organisatie die een flinke steek laat vallen. Het is natuurlijk makkelijk De beste stuurlui staan aan wal. Zo vind ik het ook grappig dat het voormalige tijdschrift van het BDMA, de vakorganisatie voor direct marketing, hier nog altijd arriveert op naam van iemand die al bijna vijf jaar geleden het bedrijf verliet.

Dat laatste is natuurlijk iets waar elke bladenmaker en marketeer mee zit. Ik heb ooit eens gehoord dat jaarlijks zowat 10 procent van de actieve bevolking van job verandert. Maar hoe hou je in godsnaam je databank up-to-date? Misschien eens vragen aan de expertgroep van Stichting Maketing. Hoe zij dat aanpakken. Ze hebben er binnenkort een seminarie over. Althans dat vertelde Frederik me toch.

Het einde van de Linux netbook

Ik loop al enkele weken rond net een netbook van Acer met Linux als besturingssysteem. Een vrij nieuw toestel, dat al vrij snel tot een relikwie zal worden herleid. Acer zal in de toekomst geen Linux-gebaseerde minilaptops meer verkopen in België en Nederland. De vraag ernaar blijkt te klein.

Kopers van minilaptops geven de voorkeur aan Windows. Dat is op zich normaal, maar dat er geen vraag is naar de (nochtans flink goedkopere en minder logge Linux-toestellen) is opmerkelijk. En eigenlijk ook wel jammer, want ik was er van overuigd dat de netbook wel eens voor de doorbraak van Linux zou kunnen zorgen. Maar toen ik mijn internet everywhere datakaart aan de praat wilde krijgen op de Acer netbook met Linux bleek dat niet te lukken. Daar sta je dan met je supermobiele en verderlichte pc.

Internet op kantoor

Ruim zeven op tien werkgevers legt het internetgebruik op kantoor aan banden, zo blijkt uit onderzoek van Smart Business Strategies. Naast seks en illegale muziek botsen ook chat en Facebook meer en meer op bezwaren. Meer werkgevers grijpen in en worden, mede door de economische crisis, strenger.

Het was de eerste alinea van een persbericht dat we vandaag verstuurden, na een gastoptreden in 'De Zevende Dag'. Uiteindelijk bleek de Facebook-angel, en dan vooral op feit dat bijna vier op tien werkgevers het afblokt, de bovenhand te halen. Later besteedde ook journaal aandacht aan het nieuws via een apart nieuwsitem. Een kennis die bij het Journaal werkt, meldde het vandaag via SMS, net vóór het begin van de uitzending.

Internet op het werk leeft duidelijk, getuige enkele deelnemers aan ons onderzoek:

"Ik werk op het ministerie van Financiën: sinds we een e-mailadres hebben, wordt dat door 95 procent van de collega's gebruikt om mopjes, erotische plaatjes en filmpjes door te sturen."

"Streaming van de Tour de France nam alle bandbreedte in. Werknemer is uiteindelijk ontslagen..."

"Bij het stedelijk parkeerbedrijf Parko Kortrijk kunnen we enkel de site van de stad bekijken. E-mails van buiten de stad kunnen niet worden ontvangen."

"De site van het computerblad Clickx is afgeblokt, maar sommige erotische sites zijn wel toegankelijk."

Mediatycoon uit Vlaanderen

De Nederlandse uitgeverij PCM Uitgevers, eigenaar van onder meer NRC Handelsblad, AD en de Volkskrant, komt in handen van het Vlaamse de Persgroep. Het bedrijf van topman Christian Van Thillo neemt voor 100 miljoen euro een belang van 51 procent in de Nederlandse uitgeverij.

De deal heeft misschien zelfs meer impact dan de overname van ABN Amro door Fortis indertijd. Nederland heeft bijvoorbeeld veel meer een krantencultuur dan Vlaanderen. En net als ABN zijn de Volkskrant en NRC nationale merken.

Dat de Persgroep het toch kon bewerkstelligen heeft alles te maken met het grillige parcours dat PCM al had afgelegd, en daarvoor reeds werd besproken in het boek 'Help!, we worden overgenomen' door voormalig NRC-journalist Jeroen Wester

Wester schreef zijn boek over wanpraktijken van investeerders ook op basis van zijn eigen ervaringen. NRC Handelsblad, de krant waar hij zelf voor werkte, kwam via moederbedrijf en uitgever PCM, terecht onder de Britse investeerder Apax. Door een ingenieuze financieringsconstructie vormde Apax een jarenlang opgebouwd eigen vermogen meteen om in een schuldenberg. Het is met het geld van de Persgroep dat de puinhoop zal moeten worden opgeruimd.

De overname van Apax ging overigens de geschiedenis in voor 700 miljoen euro, maar ‘financiële acrobatiek’ kon bewerkstelligen dat Apax slechts 140 miljoen euro betaalde om de baas te worden. Van dat bedrag bestond 139 miljoen uit een lening die PCM bij Apax afsloot en het bedrijf het overnamebedrag dus nagenoeg helemaal aan zijn ‘koper’ leende.

‘Het is als de toerist die de ober gaat bedanken voor de vingerhoed met borrelnootjes die daarna tegen een woekertarief in rekening wordt gebracht’, vergeleek Wester toen. Vermoedelijk hebben de Nederlanders nu wel meer vertrouwen in Van Thillo.

Vaarwel incheckbalie

De Ierse lagekostenmaatschappij Ryanair gaat al zijn incheckbalies afschaffen. Op de luchthaven zou uiteindelijk alleen nog een afgiftepunt voor de bagage van de passagiers overblijven. Volgens Ryanair checkt 75 procent van de klanten vandaag al via de website in. Binnenkort zullen de overige 25 procent dus ook zelf thuis hun ticket moeten afprinten. Ocharm al die grootouders die binnenkort met Ryanair vliegen, denk ik dan.

De International Airline Passengers Association (IAPA) betreurt alvast de beslissing. ‘Ryanair wil kennelijk geen enkele passagier meer de helpende hand bieden, terwijl er toch mensen zijn die bij vertrek hulp nodig hebben’, zo reageerde een woordvoerder van de IAPA.

Drie dagen Barcelona

Ik zat deze week drie dagen op het congres Mobile World in Barcelona, de jaarlijkse hoogmis voor de mobiele industrie. Ik schreef enkele nieuwsartikels voor IT Professional, Smart Business Strategies en ook enkele blogs voor De Standaard.

De economische crisis liet zich er ook gelden. Vorig jaar namen er in totaal zowat 55.000 bezoekers deel aan de beurs. Dit jaar zullen dat er ruim 10 procent minder zijn. Ook in kleine dingen laat de crisis zich gelden. Vorig jaar werden de bezoekers op de luchthaven verwelkomd met een infostand en gratis shuttledienst vanaf de luchthaven. Dit jaar moesten de congresgangers zich, wegens gebrek aan sponsors voor dit soort extraatjes, behelpen met taxi (met lange wachtrij) of het openbaar vervoer (dat overvol zat).

Ook inhoudelijk was er een een verandering. Minder mobile advertising, veel minder mobile tv en haast geen mobile adult entertainment. 'Vorig jaar stond ik met mijn stand recht tegenover twee bedrijfjes die bloot op de gsm brachten en dat ook haast live toonden op het congress", vertelde een standhouder in Hall 7. "Dit jaar moet ik het doen met saaie mannen in pak rond mij. En weet je wat? ik vind het zelfs helemaal niet zo erg."

Dames en Heren: "onze trainer is geen dief"

Ik heb als journalist al een aantal vreemde persconferenties gezien, en zelf meegemaakt. Ik herinner me dat ooit de Benelux-manager van PeopleSoft de overname van Oracle een non-issue noemde, terwijl het bedrijf enkele weken later wel werd ingelijfd en de brave man op een zijspoor werd gezet.

Erg vreemd vond ik de persconferentie dit weekend bij voetbalclub Racing Genk. Genk verloor, maar de boodschap van de persconferentie na de match was eigenlijk (ik verzin het niet) dat hun trainer geen dief was. In een column in een krant was geïnsinueerd dat de Genktrainer na een feestje bij een wijnhandelaar een fles wijn had gestolen. "Het voorval dateerde van vijf maanden geleden", stellen de Limburgers. "Na afloop van een etentje nam Ronny gewoon de verkeerde fles mee."

Het is niet de eerste keer dat de afsluitende persconferentie van Genk voor commotie zorgt. Vorige keer, toen ik er zelf was op een zondagavond op uitnodiging van een van de sponsors, was er die hele heisa over Genk-doelman Logan Bailly. En vandaag is er dan weer die heisa over rugnummer 88. Zo is het ook altijd wat.